اقتصاد آنلاین نوشت: قطعی‌های مکرر برق، تبدیل به کلاس درس فشرده‌ای شده که واقعیات اقتصادی را برای کسانی که دل در گرو کمونیسم دارند، روزانه تدریس می‌کند. همزمان با شروع خاموشی‌ها، کافی است قدمی در خیابان‌ها بزنید تا صدای روشن شدن موتور برق‌ها را بشنوید. صدای گوش‌خراشی که همان صدای آشنای شکست کمونیسم، برای هزارمین بار است.

به گزازش پایگاه خبری پیداگرنیوز، قیمت واقعی در بورس انرژی عرضه کند و نیروگاه هم با همان قیمت آن را خریداری کند. در مقابل اما درآمد ناشی از فروش گاز را به صورت یکسان به تمامی ایرانیان پرداخت کنند. اینگونه نه تنها فشاری به خانوارها نخواهد آمد، بلکه از دهک‌های پایین نیز حمایت خواهد شد. همچنین مصرف برق در کشور کنترل می‌شود و بحران خاموشی‌ها برای همیشه پایان می‌یابد.
هم‌زمان، با اصلاح تعرفه‌ها، جذابیت برای سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های جدید، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و ارتقای شبکه برق افزایش خواهد یافت. صنعت برق ایران برای بقا، به سرمایه نیاز دارد؛ سرمایه‌ای که با قیمت ۲۷۰ تومانی برای هر کیلووات ساعت، امکان‌پذیر نیست. همچنین واقعی‌سازی قیمت، به توسعه فناوری‌های صرفه‌جویی، افزایش راندمان وسایل خانگی، و بهبود بهره‌وری انرژی در صنایع کمک خواهد کرد.
در نهایت باید گفت، برق رایگان یا شبه‌رایگان، توهمی است که هزینه آن را همه مردم می‌پردازند، اما بهره‌اش تنها به نفع گروهی خاص تمام می‌شود. اگر برق همچنان مفت بماند، خاموشی‌ها ادامه خواهند داشت، سرمایه‌گذاری متوقف خواهد شد، شبکه فرسوده‌تر می‌شود و مردم، در نهایت هزینه سنگینی را خواهند پرداخت؛ هم اقتصادی، هم اجتماعی و هم محیط‌زیستی.
بنابراین، اصلاح قیمت برق در ایران نه‌تنها یک ضرورت فنی و اقتصادی است، بلکه اقدامی برای برقراری عدالت اجتماعی، حفظ پایداری محیط‌زیست، تضمین امنیت انرژی و توسعه پایدار کشور به‌شمار می‌رود. دیر یا زود، این مسیر باید طی شود؛ اما هرچه زودتر آغاز شود، هزینه‌های آن کمتر و منافع آن بیشتر خواهد بود.